تابش و کاتاراکت

کاتاراکت عبارت است از کدر شدن عدسی چشم. عدسی چشم اساسا شامل
آب و پروتئین است. با گذشت زمان، دناتوره شدن پروتئین ها باعث کدورت عدسی
چشم شده و مانع از عبور نور در مسیر اپتیک چشم می شود. این روند باعث کاهش
بینایی می گردد و با استفاده از عینک های طبی نیز قابل درمان نیست. اگرچه
در بیشتر موارد کاتاراکت با فرآیند پیری در ارتباط است، اما در برخی از
موارد نوزادان مبتلا به کاتاراکت نیز متولد می شوند. در برخی موارد نیز
کاتاراکت بدنبال ضربه، التهاب و سایر بیماری های چشم ایجاد می شود.
کاتاراکت ( بدون ارتباط با تابش) شایع ترین علت نابینایی در سراسر دنیا می
باشد. ریسک فاکتورهای متعددی مانند تابش نور آفتاب، تابش های یونساز، مصرف
الکل و نیکوتین، دیابت و استفاده سیستمیک از کورتیکوستروئیدها نیز در شیوع
آن دخالت دارند. پاسخ به پرسش های زیر ما را با کاتاراکت ناشی از تابش
بیشتر آشنا می کند.
1- کدام بخش از چشم به کاتاراکت مبتلا می شود؟
2- آیا کاتاراکت ناشی از تابش با کاتاراکت ناشی از پیری متفاوت است؟
3- آیا امکان تشخیص صدمات ناشی از تابش در عدسی چشم وجود دارد؟
4- آیا در کدورت ناشی از تابش کلسیفیکاسیون کاملا مشخصی نیز دیده می شود؟
5- کاتاراکت با چه روشی درمان می شود؟
6- در کاتاراکت ناشی از تابش چه میزان دز تابش مورد نیاز است؟
7- چه زمانی پس از تابش، صدمات ناشی از تابش در عدسی چشم دیده می شوند؟
8- آیا حد دز مشخصی برای چشم ها وجود دارد؟
9- چه افرادی بیشترین ریسک مبتلا شدن به کاتاراکت را دارند؟
10- چه فاکتورهایی در روش های فلورسکوپی، بر میزان دز عدسی چشم موثر هستند ؟
11- چگونه می توان از تابش گیری و آسیب به عدسی چشم جلوگیری نمود؟
12- ابزارهای حفاظت شخصی چه اندازه مفید هستند؟
13- آیا پس از چندین سال فعالیت در بخش آنژیوگرافی، ریسک پیدایش کاتاراکت وجود دارد؟
14- در روش های اینترونشن درمانی و تشخیصی میزان دز چه اندازه است؟
15- با کدام روش دز عدسی چشم به طور دقیق اندازه گیری می شود؟
16- آیا رابطه ای بین دز عدسی چشم کارمندان و دز بیمار وجود دارد؟
ادامه دارد